Édouard Louis Joseph, roepnaam Eddy, baron Merckx, geboren in Meensel-Kiezegem op 17 juni 1945. Eddy Merckx is een voormalige Belgische profwielrenner die van 1961 tot 1978 actief was. Merckx wordt als beste wielrenner aller tijden gezien, meer dan terecht ook. Hij heeft in de “Merckx era” totaal 525 wedstrijden gewonnen. Zijn prestaties zijn nooit geëvenaard en zullen dit zeer waarschijnlijk ook niet snel worden. Zo won Merckx de Tour de France en de Ronde van Italië vijf keer en hij won de Ronde van Spanje. Merckx heeft alle klassiekers behalve Parijs-Tours en Bordeaux-Parijs minstens één keer gewonnen. Hij won zowel als professional en als amateur het wereldkampioenschap en hij zette een nieuw werelduurrecord.

Zijn carrière als professioneel wielrenner begon officieel in 1961. Hij won het wereldkampioen al in 1964, slechts 3 jaar na zijn begin als profwielrenner. De eerste keer dat hij de Milaan-San Remo’s won was in 1966, deze won hij 7 maal op een rij, nog steeds heeft niemand dit record verbroken. Het jaar daar op werd hij wereldkampioen wielrennen op de weg op het WK in Nederland. Datzelfde jaar huwde hij ook Claudine Acou.

In 1968 won Merckx voor de eerste keer de Ronde van Italië, hij was hiermee de eerste Belg die de Giro won. Het jaar daarna deed hij wederom mee, maar hij werd dit jaar gediskwalificeerd wegens een positieve dopingtest. Hij beweerde toen, en tot op de dag van vandaag nog steeds dat er met de test was geknoeid en dat hij geen doping had gebruikt. Echter hij heeft nooit om een extra onderzoek gevraagd om te bewijzen dat hij ‘clean’ was. Merckx is later nog 2 keer op doping betrapt, in 1973 bij de Ronde van Lombardije en bij de Waalse Pijl van 1977.

1969, een jaar vol rampen en toch mooie overwinningen. Na, naar mijn mening onterecht, gediskwalificeerd te zijn voor de Giro in 1969, reed hij extra gemotiveerd de Tour de France. Hij won meteen de eerste Tour die hij meedeed, hij won meteen zes ritten, het bergklassement, het puntenklassement en het eindklassement. Als de witte trui toen al bestond, de trui voor de beste jongere, dan had Merckx die ook met vlag en wimpel gewonnen en verdient. Aan het eind van 1969 maakte Merckx een zware val tijdens een wedstrijd in Blois. Hierdoor ging het fietsen in eerste instantie niet meer zoals vanouds, maar toch leverde Merckx nog prachtige resultaten. In 1971 won hij zelfs 54 van de 120 wedstrijden die hij reed, dat terwijl hij psychisch nog verwond was. Omdat hij de beste was en niemand die beter was dan hem een overwinning gunde, en in zijn honger naar overwinningen concurrenten praktisch verslond, kreeg hij de bijnaam “de Kannibaal”.

Hij won vanaf 1969 de tour vier maal op rij, tot en met 1972. Er is slechts één renner die de Tour vaker dan Merckx, 5 keer, heeft gewonnen, dat is Lance Armstrong. In 1973 reed Merckx niet mee met de Tour, geruchten gingen dat dit zou komen omdat hij bang zou zijn het onderspit te delven tegen Luis Ocaña, die dat jaar ook won, echter dit zijn maar geruchten. Ook zou Jacques Goddet, de organisator van de Tour de France, Merckx gevraagd hebben om in 1973 eens niet aan zijn wedstrijd mee te doen, zodat iemand anders kon winnen. Ook dit is een mogelijkheid waarom hij dit jaar niet mee reed met de Tour de France, echter alleen Merckx zelf weet zeker waarom hij niet mee deed. Dit jaar reed hij wel mee aan de Ronde van Spanje, die won hij dan ook.

Het werelduurrecord brak Merckz in 1972, een record dat pas 12 jaar later door Francesco Moser werd gebroken op een speciaal ontworpen fiets voor dit doeleinde. Later, in 2000, besloot de ‘International Cycling Union’ dit record niet langer te erkennen omdat het verbroken is op een speciaal ontworpen fiets. Toen heeft de International Cycling Union ook besloten om alleen verbetering van het record goed te keuren wanneer deze op een vergelijkbare fiets als die van Merckx in ‘72 is gereden.

Veel buitenlandse supporters konden het er niet tegen dat Merckx zo veel succes had en dat hij andere renners geen overwinning gunde behalve als die het verdiend hadden. Merckx ontving meerdere dreigbrieven en andere haatuitingen, maar gelukkig liep dit meestal af zonder echt nadelige gevolgen. Echter, in 1975 werd Merckx door de toen de 55-jarige Franse omstander Nello Breton hard in zijn lever geslagen tijdens de beklimming van de Puy-de-Dôme. Dit omdat Merckx op weg was zeer waarschijnlijk voor de zesde maal de Tour te winnen. Breton beweerde dat hij niet met opzet sloeg, hij claimde dat hij werd geduwd en om zijn evenwicht te bewaren zwaaide hij uit en raakte per ongeluk Merckx. Breton moest later een symbolische schadevergoeding van 1 frank betalen aan Merckx als excuus. Merckx brak later zijn kaak en dit leidde samen met de aanslag tot een tweede plaats, terwijl hij goed op weg was om wederom eerste te worden. Bernard Thévenet won dat jaar de Tour.

18 mei 1978 stopte hij officieel als renner, en richtte toen een fietsenbedrijf op. Zijn laatste officiële wedstrijd die hij gereden heeft was  de Omloop van het Waasland eerder dat jaar.

Eddy Merckx is verreweg de meest succesvolle wielrenner aller tijden. Hij heeft totaal ongeveer 1800 wedstrijden gereden en won hier totaal 525 van. Hij won drie keer in één seizoen zowel de Ronde van Italië als de Ronde van Frankrijk. Hij won in twee grote rondes zowel het algemene klassement, het puntenklassement en het bergklassement, in de Ronde van Italië van 1968 en in de Tour de France het jaar daarop. Er is slechts 1 renner die in de buurt van deze prestatie komt door op één grote ronde de bovengenoemde drie klassementen te winnen, dat was Laurent Jalabert in de Ronde van Spanje van 1995.

Men zei wel eens dat Merckx geen zwakheden kende, de meeste renners hadden wel minstens één onderdeel dat hen niet goed lag. Maar Merckx blinkte uit in bijna alle deeldisciplines zoals het tijdrijden, de baan, weg; zowel bij de sprint als bij het klimmen.

Jacques Anquetil zei ooit: “Men neme de benen van Merckx, het hoofd van Merckx, de spieren van Merckx, het hart van Merckx en de zegedrift van Merckx, en men heeft de ideale wielrenner”

 

Stijlvolle en unieke wielerkleding